อะไรกันนักหนาฟระ?? ตอนตี 4-5 เราส่ง sms ไปหาใครต่อใครหลายคน บอกว่า นอนม่ายหลับ (หน้าด้านจริงๆ) แต่มีรายหนึ่งโทรกลับมา บอกว่า วันนี้วันอะไร ใช่ .. มันคือวันเสาร์ ฮา~ เราลืมไปสนิทเลยว่านัดมันเลี้ยงหนัง O_o ของฟรีอยู่ตรงหน้าแล้วไม่รู้จักจำ!!! ลืมสนิทเลยอ้ะ T^T
หลังจากนั้นเราก็รีบนอนจะได้ตื่นไปดูหนังให้ทันรอบบ่าย ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตอน 10 โมงเช้า ปรากฎว่า ไม่ตื่นอ้ะ!!!!! เออ ทำไงได้ ฉันมันขี้เซาขนาดนั้นเลยเหรอ จนถึงเวลาเกือบเที่ยงก็สะลึมสะลือตื่นขึ้นมา ลุกออกจากเตียงกำลังจะไปอาบน้ำ ซักพักมือถือดังขึ้น เห้ย!! มันนี่หว่า โทรมาตามเราแร้ว เหลือบมองดูนาฬิกาก็ปาเข้าไปเที่ยงตรงแล้ว ทีนี้เลยสปีดเร็วกว่านรก อาบน้ำแล้วไปบ้านมันก็ยังช้าอยู่ดี เกือบเที่ยงครึ่งแน่ะ กว่าจะมาถึงโรงหนังได้ก็เกือบบ่าย (หรือบ่ายไปแล้วไม่แน่ใจ)
พูดถึงโรงหนัง เมื่อก่อนถ้ามาดูก็จะรู้ว่าโรงหนังที่จังหวัดสุรินทร์เนี่ยบ้านนอกมาก แต่ไม่ถึงกับเป็นหนังกลางแปลงหรอกนะ ไม่รู้ว่าเราไปหลบอยู่มุมไหนมากลายเป็นว่ามาดูอีกที โรงหนังกลายเป็น โรงหนัง MVP ไปซะแล้ว O_o
อ๊ากกกก ช็อค!! ทำไมมันหรูอลังการอย่างเน้ เนื่องจากบ้านนอกมากเลยไม่รู้ว่าต้องจองตั๋วอะไรยังไง ผลักภาระให้เพื่อนจัดการหมด ว่ะฮ่ะฮ่า
แต่ในที่สุดก็ได้ดูรอบบ่ายสามครึ่ง เพราะตั๋วเต็ม (มั้ง?) เลยไปหาอะไรกินกันก่อน เรื่องที่เลือกดูคือ เอ็มไอทรี (เอ๊ะ ภาษาอังกฤษมันเขียนยังไงอ้ะ ไม่อินเตอร์เอาซะเลยกู TwT) ขอบอกว่าหนุกมั่กมากกกกกทอม ครูซเท่โคด อ๊ากกกกก~ มีเรื่องใมห้ลุ้นซะอีก นึกว่าพระเอกจะตายตอนจบ ชิชิ -*- แต่ก็คุ้มว่ะ เรื่องนี้มีคนเลี้ยง กว่าจะได้กลับบ้านก็ 6 โมงกว่าๆ โดนรั้งเอาไว้ (โอ นี่ชั้นเสน่ห์แรงใช่ย่อย หึหึ)
ช่วงนี้เพิ่งรู้สึกว่าตัวเองเป็นประเภทที่ว่า มีปัญหาแล้วไม่ยอมปรึกษาใคร ... มีคนพูดมาหลายคนแล้วแต่เพิ่งจะรู้สึกว่ามันจริงนะ เพราะส่วนมาก เรื่องที่เอาไปปรึกษาคนอื่นมันเป็นเรื่องที่ไม่เดือดเนื้อร้อนใจถึงขั้นจริงๆ มันถึงพูดได้ เออ .. น่าเป็นห่วงเหมือนกันว่ะ น่าเป็นห่วงตัวเอง =[]='
บล็อกในวันนี้คงไม่มีเรื่องหัวใจมาเกี่ยวข้องล่ะ เหนื่อยจริงๆ ไม่มีอารมณ์พรรณนาถึงใคร ...
อ๊ะ ซักประโยคก็แล้วกัน
ขอแค่เก็บเธอไว้ในใจฉัน ถึงแม้เราจะคุยกันทุกวัน แต่ฉันก็ไม่อาจเอ่ยปากได้เลย
โอ้กกกกกกกกกกกก .. (เสียงอ้วก) น้ำเน่าจริงๆ!!!!!!!!!!!!!!
